دوش بر  میکده  عمر   نمودم   گذری

هر چه گشتم ز می  و باده  ندیدم  اثری

چو بدیدم رخ زیبای  تو  را  مست  شدم

سرخوش از عشق تو دیوانه و سرمست شدم

نتوانم  که  دگر  ترک  می   ناب   کنم

دل خود از  سخن  وصل  تو  بی  تاب  کنم

پس بیا دولت مستی ز  تو  هشیار  شود

عاشق  سوخته  دل  باز   گرفتار   شود

                                                                             سروده شده در  ۸ مهر ۸۵ **** قالب مثنوی